„2. ŹRÓDŁA PRAWA
a. Ustawy i praktyka sądowa. Obok prawa, które przynieśli ze sobą Normanowie, utrzymało się prawo anglosaskie dzięki temu, że było ono również wyrazem stosunków feudalnych. Do trwałości jego przyczyniła się znacznie okoliczność, że było ono spisane w powszechnie zrozumiałym języku anglosaskim.
W przeciwieństwie do ogłaszanych w tym języku ustaw królów anglosaskich, ustawy królów normandzkich były wydawane z reguły po łacinie, później także w języku francuskim.
Już pierwsi królowie nowej dynastii rozwinęli działalność ustawodawczą. Wilhelm I zaraz w pierwszych latach po podboju wydał szereg ustaw regulujących min. postępowanie sądowe w sporach mieszanych między Norr.uinami a Anglosasami. Jako środek dowodowy wprowadzono pojedynek sądowy. Z innych ustaw Wilhelma I na uwagę zasługują ustawa o rozdziale sądownictwa duchownego od świeckiego, surowe przepisy o ochronie lasów królewskich, przywilej dla Londynu (w języku anglosaskim) zawierający również przepisy o spadkobraniu dzieci.
Z ustaw następców Wilhelma I należy wymienić kartę swobód Henryka I z 1100 r., kartę swobód dla duchowieństwa Stefana z Blois. kartq swobód Henryka II oraz jego Asyzt, klarendońską z 1166 r., zawierającą ważne postanowienia dotyczące sądownictwa, uzupełnioną przez Asyże, z 1176 r. (z Northampton), dalej Asyzę o posiadaniu broni z 1181 r.. Asyzę n lasach z 1184 r.“(14)