„Jeszcze ważniejsze, ponieważ jeszcze silniej odpychające, są przykre zapachy, które powstają w pewnych stanach chorobowych. Najgorzej działają takie, które stanowią domieszkę wydychanego powietrza, ponieważ nie można ich ukryć. W tym sensie fatalny wpływ wywiera „zepsuty żołądek", próchnicze zęby lub choroby nosa.
O takich właśnie zapachach powodujących wstręt seksualny mówi Koran. Bowiem jedną z czterech podstaw, które dają mahometance prawo do rozwodu, jest „Jeśli mąż ma cuchnący oddech, lub gdy cierpi na ozaenę (z greckiego — cuchnący nos).
W jak dużym stopniu każdy człowiek posiada własny, charakterystyczny dla niego zapach, można się przekonać na podstawie obserwacji zachowania się pierwszego lepszego psa. Wśród zapachów wielu ludzi rozpoznaje on zapach swego pana i bez wahania, bezbłędnie idzie jego śladem, mimo że nie pozostawił on po sobie żadnych widocznych znaków.
Ludzie również mają zdolność do właściwego sobie odczuwania zapachów wytwarzanych przez ciało innego człowieka. Wprawdzie Europejczycy mają tę zdolność słabiej wykształconą niż ludzie wschodu i południowcy, jednakże i dla nich zapach skóry i włosów ukochanej osoby staje się źródłem rozkoszy. Czy kochający nie próbuje za każdym razem ni nowo wchłonąć oszamiającego zapachu oddechu ukochanej“(1)