„Nic odparł chłopiec. Do środka wlało się trochę wody. Zapewne pobliska rzeka wystąpiła z brzegów i zatopiła równinę.
Doskonale! powiedział Herkules. Przynajmniej wiemy, że jest tu rzeka.
Tak odparł Dick i wkrótce popłyniemy nią do morza. Niech się pani nie boi, woda nie dojdzie do miejsca, gdzie śpi Jack, Nan i kuzyn Benedykt.
Pani Weldon nic nie odpowiedziała, a kuzyn Benedykt spał jak prawdziwy termit. Murzyni pochyleni nad ciemną taflą wody, rozjaśnioną nikłym blaskiem latarni, czekali, aż Dick dokona pomiarów i wyda odpowiednie zarządzenia. Dick polecił przenieść żywność i broń w suche miejsce i stanął w milczeniu.
Czy woda przeszła przez otwór zapytał Tom.
Tak odparł Dick i zamknęła dostęp świeżego powietrza.
Może przebijemy trochę wyżej drugą dziurę zaproponował Tom.
Owszem, Tomie. Ale jeśli w środku stożka mamy pięć stóp wody, to na zewnątrz mogła ona osiągnąć wysokość sześciu, siedmiu stóp albo i więcej.
Myśli pan, że aż tak dużo
Myślę, Tomie, że woda,wdarłszy się do środka kopca,zgęściła powietrze w jego części górnej. Obecność tego powietrza nie pozwala wznieść się wodzie wyżej. Jeśli wydrążymy dziurę, przez którą ujdzie powietrze, wówczas poziom wody po obu stronach ściany może się wyrównać lub też woda podniesie się dalej ponad otwór i zatrzyma się dopiero wtedy, gdy ją do tego zmusi zgęszczone powietrze. Jesteśmy teraz w położeniu robotników zamkniętych w dzwonie nurkowym.“(12)